Βουλή

Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

5-10-2011. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και του συνόλου του σ/ν του Υπ. Εσωτερικών «Διεύρυνση της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας με τη διενέργεια δημοψηφίσματος».
…………

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, ελέχθησαν χθες όσα έπρεπε να λεχθούν επί της αρχής. Εξηγήσαμε ότι λέμε «όχι» στο νομοσχέδιο αυτό επί της αρχής -αν και αρκετά άρθρα θα τα ψηφίσουμε- για να σηματοδοτήσουμε την προσχηματικότητα αυτού του νομοσχεδίου, τον τρόπο που έρχεται, με το πρωθύστερο σχήμα ενός Πρωθυπουργού, ο οποίος εξαγγέλλει δημοψηφίσματα τα οποία δεν γνωρίζει τι θα περιέχουν.
Αυτό ευτελίζει τους θεσμούς. Γι’ αυτόν το λόγο, σεβόμενοι τους θεσμούς, λέμε «όχι» επί της αρχής του νομοσχεδίου.
Επιτρέψτε μου σήμερα, όμως, κύριοι συνάδελφοι, να μπω σε ορισμένα ζητήματα πιο λεπτομερειακά, αλλά που και αυτά είναι ενδεικτικά του πνεύματος του σχεδίου νόμου. Και μη νομίζετε, κύριε Υπουργέ, ότι βυζαντινολογώ ή ασχολούμαι με κάποιες λεπτομέρειες.

Πρώτα - πρώτα, έχετε μία τάση γενικότερα, διαχρονικά ως Κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ -πολύ περισσότερο, όμως, σήμερα- να βάζετε βαρύγδουπους τίτλους σε σχέδια νόμου που δεν έχουν και τόση σημασία. Πάρτε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τον τίτλο που έχει αυτό το νομοσχέδιο. «Διεύρυνση της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας με τη διενέργεια δημοψηφίσματος.» Έλεος! Απλά μπορούσατε να πείτε, «σχέδιο νόμου ή νόμος για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 44 του Συντάγματος». Τόσο απλό. Από πού βρέθηκε πρώτα - πρώτα ότι μιλάμε για διεύρυνση της συμμετοχικής δημοκρατίας; Αν υπάρχει διεύρυνση της συμμετοχικής δημοκρατίας στην περίπτωση αυτή, υπάρχει επειδή υφίσταται το άρθρο 44. Δεν τη διευρύνετε εσείς με το νομοσχέδιο που φέρατε. Το Σύνταγμα την έχει θεσπίσει. Ποια διεύρυνση λοιπόν;

Δεύτερον και σημαντικό: Τι το θέλετε εκείνο το «άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας»; Το είπα και στον Υπουργό από την αρχή. Και το λέω για να υπάρχει μεγαλύτερη προσοχή σε επόμενα νομοσχέδια, αν υπάρξουν και δεν πάμε σε εκλογές. Ρωτάω, λοιπόν, και λέω το εξής: Νοείται άμεση δημοκρατία που δεν είναι συμμετοχική; Είναι κατ’ εξοχήν συμμετοχική δημοκρατία η άμεση δημοκρατία. Τι προσθέτει η λέξη «συμμετοχική»; Και δεν είναι μόνο το ότι είναι περιττό. Ξέρετε πού παραπέμπει; Στην εποχή της δεκαετίας του ‘80, την αλήστου μνήμης εποχή της «λαϊκής συμμετοχής», η οποία εξαντλήθηκε στο να φτιάχνετε όργανα τα οποία δεν λειτούργησαν ποτέ και που προστέθηκαν απερίγραπτες γραφειοκρατίες στο ελληνικό διοικητικό σύστημα.

hello: 5-10-2011. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά τη συζήτηση επί των άρθρων και του συνόλου του σ/ν του Υπ. Εσωτερικών «Διεύρυνση της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας με τη διενέργεια δημοψηφίσματος».

Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

4/10/2011. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί της αρχής, του σ/ν του Υπ. Εσωτερικών «Διεύρυνση της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας με τη διενέργεια δημοψηφίσματος».
…

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, σε μία στιγμή όπου η χώρα είναι βυθισμένη σε αυτήν τη συγκλονιστική οικονομική και κοινωνική κρίση, συζητούμε στο Κοινοβούλιο ένα ζήτημα το οποίο είναι κορυφαίο από θεσμικής πλευράς. Και μιλώ για το δημοψήφισμα.

Το άρθρο 44 του Συντάγματος, όπως είναι γνωστό κύριοι συνάδελφοι, εισάγει θεσμό άμεσης δημοκρατίας. Ουσιαστικά μαζί με τις διατάξεις του Συντάγματος που αφορούν την εκλογή των προσώπων που συνθέτουν το Κοινοβούλιο, καθώς και των προσώπων, τα οποία μετέχουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, είναι το άλλο άρθρο που αφορά ένα θεσμό άμεσης δημοκρατίας. Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς πόσο σημαντικό είναι αυτό το ζήτημα και μάλιστα στη σημερινή εποχή.

Το πόση σημασία δίνουμε εμείς ως Νέα Δημοκρατία σ’ αυτό το ζήτημα φάνηκε από την όλη έως τώρα πορεία μας. Η Νέα Δημοκρατία ήταν που εισήγαγε, μετά το Σύνταγμα του 1927 ουσιαστικά για πρώτη φορά, το θεσμό του δημοψηφίσματος σε συνταγματικό επίπεδο. Η Νέα Δημοκρατία είναι εκείνη που ψήφισε αμέσως, μολονότι άλλοι εκτελεστικοί νόμοι ήρθαν αρκετά αργότερα, τον εκτελεστικό νόμο για το άρθρο 44, ή ορθότερα, τον εφαρμοστικό νόμο 450/76. Αργότερα, σχετικά πρόσφατα, η Νέα Δημοκρατία ήταν εκείνη η οποία θεσμοθέτησε το δημοψήφισμα σ’ επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης.

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι στις προτάσεις τις οποίες ο κ. Σαμαράς έχει θέσει σε δημόσιο διάλογο για την αναθεώρηση του Συντάγματος, κατέχει κορυφαία θέση η ενδεχόμενη, μετά από το δημόσιο διάλογο, διεύρυνση του πλαισίου του άρθρου 44, ώστε να θεσμοθετήσουμε και το δημοψήφισμα ύστερα από λαϊκή πρωτοβουλία, το οποίο υπάρχει σε άλλες χώρες και δεν υπάρχει στο δικό μας Σύνταγμα. Τιμούμε, λοιπόν, και το θεσμό και του δίνουμε τη σημασία που πρέπει.

Κύριε Υπουργέ, όμως, πώς τα καταφέρνει αυτή η Κυβέρνηση και ευτελίζει ακόμα και τα κορυφαία θεσμικά θέματα στο βωμό των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων; Αυτό είναι ένα ταλέντο που μόνο το ΠΑΣΟΚ, ιδίως στην εποχή του κ. Γιώργου Παπανδρέου, διαθέτει.

Το λέω γιατί; Ποιος ο λόγος που έρχεται σήμερα αυτό το νομοσχέδιο; Είναι προσχηματικός και το ξέρετε. Εσείς τη δουλειά σας κάνετε, γιατί ένα θεσμικό νομοσχέδιο φέρνετε. Αλλά ο τρόπος που έρχεται το αποδυναμώνει εντελώς και από σεβασμό προς τους θεσμούς λέμε το «όχι» επί της αρχής. Γιατί; Μας είπατε ότι ήταν προγραμματική θέση του ΠΑΣΟΚ η ψήφιση ενός εκτελεστικού εφαρμοστικού νόμου του άρθρου 44, ύστερα από την Αναθεώρηση του 1985/1986. Αυτό είναι δεδομένο

hello: 4/10/2011. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί της αρχής, του σ/ν του Υπ. Εσωτερικών «Διεύρυνση της άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας με τη διενέργεια δημοψηφίσματος».

Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

28-9-2011.Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί της αρχής, του σ/ν του Υπ. Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Εκδίκαση πράξεων διαφθοράς Πολιτικών και Κρατικών Αξιωματούχων, υποθέσεων μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος και μείζονος Δημοσίου Συμφέροντος».

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, ο εισηγητής μας κ. Τζαβάρας εξέθεσε ότι η Νέα Δημοκρατία ψηφίζει επί της αρχής το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου, με ορισμένες επιφυλάξεις στα άρθρα, κάποιες από τις οποίες θα επισημάνω και εγώ.

Οφείλω, όμως, να εξηγήσω για λόγους ιστορικούς, γιατί όταν ψηφίζουμε ένα νομοσχέδιο τα Πρακτικά της Βουλής είναι εκείνα τα οποία αποτελούν τη βάση και της ερμηνείας και το τι σηματοδοτεί αυτό το σχέδιο νόμου. Πρέπει, λοιπόν, να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο παρουσιάζει μία σημαντική ιδιομορφία. Είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο θεσμοθετεί αυτονόητα πράγματα. Πράγματα τα οποία και αν δεν ερχόταν αυτό το σχέδιο νόμου να ψηφιστεί, θα μπορούσαν να γίνουν με βάση την κείμενη νομοθεσία. Το νομοσχέδιο περισσότερο λειτουργεί με όρους συμβολικούς, μηνύματος που θέλουμε να εκπέμψουμε προς τα έξω.

Θα το πω πολύ απλούστερα. Τίποτα δεν θα χρειαζόταν σχεδόν από αυτό το νομοσχέδιο, για να κάνει η δικαιοσύνη καλά τη δουλειά της και γρήγορα σε περιπτώσεις που έχουν αυτήν τη σημασία, όπως τα εγκλήματα τα οποία περιγράφει το άρθρο 1. Από την άλλη πλευρά, είναι γνωστό ότι μέσα στο κλίμα στο οποίο ζούμε, στο κλίμα αυτής της οικονομικής κρίσης που έχει μετατραπεί και σε πολιτική κρίση και αφορά το σύνολο του πολιτικού συστήματος, είμαστε αναγκασμένοι να εκπέμψουμε ορισμένα μηνύματα για να δείξουμε ότι εμείς πρώτοι δίνουμε το παράδειγμα σε ό,τι αφορά τα του οίκου μας. Όμως, χρειάζεται να σκεφθούμε σοβαρά, με πολύ περίσκεψη, γιατί φθάσαμε εδώ. Πώς συμβαίνει και αναγκαζόμαστε να φέρουμε νομοσχέδιο, το οποίο για μία ακόμα φορά θεσμοθετεί λύσεις σχετικά με το ζήτημα της διαφθοράς των πολιτικών και του πολιτικού συστήματος;

Ότι υπάρχουν στο πολιτικό μας σύστημα φαινόμενα διαφθοράς και παρακμής είναι αναμφισβήτητο. Είναι όμως ο κανόνας; Κάθε άλλο. Οι έρευνες που έγιναν μέσα εδώ στη Βουλή απέδειξαν ότι λειτουργήσαμε με όρους εντυπωσιασμού εδώ και δυο με τρία χρόνια περίπου. Και επειδή λειτουργήσαμε έτσι και επειδή όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, ναι, υπάρχουν φαινόμενα διαφθοράς, δεν είναι όμως ο κανόνας, δεν είναι όλη η χώρα διεφθαρμένη, δεν είναι όλο το πολιτικό σύστημα διεφθαρμένο, αφού φθάσαμε εδώ, επειδή ο κόσμος αυτά άκουγε, με αυτά γαλουχήθηκε όλα αυτά τα χρόνια, φθάνουμε και στο σημείο να ψηφίζουμε διατάξεις σαν και αυτές που -το τονίζω- με λίγη καλή θέληση η ίδια η δικαιοσύνη θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά της με βάση την κείμενη νομοθεσία. Ας μας γίνει μάθημα αυτό.

hello: 28-9-2011.Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί της αρχής, του σ/ν του Υπ. Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Εκδίκαση πράξεων διαφθοράς Πολιτικών και Κρατικών Αξιωματούχων, υποθέσεων μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος

Αγορεύσεις / Παρεμβάσεις

22-9-2011. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί των τροπολογιών του σν του Υπουργείου Οικονομικών «Ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίανσης των Πιστωτικών Ιδρυμάτων – Ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα – Κύρωση της Σύμβασης – Πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και των τροποποιήσεών της και άλλες διατάξεις».

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, για μιαν ακόμη φορά βρισκόμαστε μπροστά σε νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία πέρα από τις τεράστιες κοινωνικές αδικίες τις οποίες δημιουργεί, καταρρακώνει το Σύνταγμα.
Κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, έχετε αντιληφθεί ότι έχουμε Σύνταγμα σ’ αυτό τον τόπο και ότι, όταν παραβιάζουμε τόσο ωμά το Σύνταγμα, στην ουσία υπονομεύουμε την ποιότητα της δημοκρατίας; Δεν μπορεί εν ονόματι αυτού του τρόμου τον οποίο σπέρνει η Κυβέρνηση στο λαό, να θεωρούμε ότι μπορεί να παραβιάζεται το Σύνταγμα κατά τον πιο ωμό τρόπο. Τίθεται πραγματικά θέμα ποιότητας δημοκρατίας. Γι’ αυτό πήρα το λόγο. Γιατί οι ομιλίες των συναδέλφων μου, περισσότερο αρμόδιων εμού, επί του οικονομικού ζητήματος, με κάλυψαν. Είμαι, όμως, υποχρεωμένος να θέσω εδώ ορισμένα ζητήματα τα οποία όχι μόνο θα τα βρούμε μπροστά μας μέσα στη Βουλή, θα τα βρει η Κυβέρνηση μπροστά της από τα ελληνικά δικαστήρια. Γιατί υπάρχουν, κύριε Υπουργέ, ελληνικά δικαστήρια, υπάρχει δικαιοσύνη και αυτή θα λειτουργήσει.
Αναφέρομαι, συνοπτικά κατ’ ανάγκη, στα θέματα που θέτει αυτή η τροπολογία, για το ειδικό τέλος ακίνητης περιουσίας. Όπως συζητείται τίθενται θέματα και διαδικαστικά, αλλά τίθενται βεβαίως και τεράστια θέματα ουσίας. Για μια ακόμη φορά, κύριε Υπουργέ, φέρνετε το θέμα με τροπολογία και αποφεύγετε με τον τρόπο αυτό το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, το οποίο είναι βέβαιο, με βάση και τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, ότι θα σας έθετε προφανή θέματα συνταγματικότητας. Δεν είναι η πρώτη φορά. Όταν έχετε κάποιο θέμα το οποίο όζει αντισυνταγματικότητας το φέρνετε με τροπολογία και ούτε το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής δεν μπορεί να παρέμβει.
Δεύτερον, τι παρατηρήσαμε εδώ; Η τροπολογία υφίσταται συνεχώς τροπολογίες. Τις υφίσταται με τη μορφή δήθεν αναδιατυπώσεων, δήθεν απλών προσθηκών. Ετέθη από όλους τους συναδέλφους, τον κ. Λαφαζάνη, τον κ. Βορίδη και φυσικά από τον κ. Κεφαλογιάννη. Παραβιάζετε ευθέως τις διατάξεις του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής ως προς τον τρόπο με τον οποίο κατατίθενται οι τροπολογίες.

hello: 22-9-2011. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά την συζήτηση επί των τροπολογιών του σν του Υπ Οικονομικών «Ενισχυμένα μέτρα εποπτείας και εξυγίανσης των Πιστωτικών Ιδρυμάτων – Ρύθμιση θεμάτων χρηματοπιστωτικού χαρακτήρα ...