9-12-2010 Α. Αγόρευση κ. Π. Παυλόπουλου κατά τη συζήτηση του σν του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις».
ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ[1]: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία, όπως τόνισε ο εισηγητής μας, υπερψηφίζει το σχέδιο νόμου. Είναι μία προσαρμογή στην κοινοτική οδηγία 52/2008. Πρέπει, όμως, να πούμε ότι υπερβαίνει κατά πολύ την οδηγία. Και ορθώς. Η οδηγία αυτή αφορά διαφορές που έχουν διασυνοριακή υφή. Ορθώς το νομοσχέδιο επεκτείνει τη διαμεσολάβηση και σε θέματα τα οποία δεν έχουν διασυνοριακό χαρακτήρα
Η διαμεσολάβηση είναι ένας θεσμός, ο οποίος κατακτά ολοένα και περισσότερο έδαφος. Ξέρουμε ότι υπάρχει σε πολλούς τομείς. Υπάρχει στην πολιτική δικονομία με την εξώδικη επίλυση των διαφορών και με τη διαιτησία εδώ και πολλά χρόνια Υπάρχει ακόμα και στο χώρο του Ποινικού Δικαίου, στις ενδοοικογενειακές διαφορές. Θεσμοθετείται η ποινική διαμεσολάβηση που θα συζητήσουμε σε λίγη ώρα στην επιτροπή, υπάρχει στο Πτωχευτικό Δίκαιο και είναι πολύ χρήσιμος θεσμός.
Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να τονίσουμε ότι η διαμεσολάβηση έχει την εξής μεγάλη σημασία: Δεν είναι μόνον ότι αφαιρεί βάρος από τη δικαιοσύνη, αλλά διευκολύνει την επίλυση των διαφορών με φιλικό τρόπο κι επομένως συμβάλει στην κοινωνική ειρήνη. Και πρέπει να ενισχύσουμε αυτές τις προσπάθειες.
Αν πήρα το λόγο, κύριε Υπουργέ, το έκανα περισσότερο γιατί πιστεύω ότι πρέπει εν όψει και των άρθρων να διευκρινίσουμε ορισμένα θέματα, τα οποία αφορούν τη νομική φύση της διαμεσολάβησης.
